Uiteindelijk was het van: de Piccolino staat niet ingeschreven met kenteken, is dus geen voertuig en moet dus wel een aanhanger zijn.....Rij maar door. Het werd ze te ingewikkeld.

 

Maar helaas konden we door dit oponthoud de 33 uur niet meer halen.

We hebben het verder maar rustig aan gedaan. Bart is met de nieuwe 126 direct doorgereden naar zijn werk en ik was 3 minuten voor mijn afspraak thuis. Eind goed, al goed.

 

Vorige week stonden er twee zeer verleidelijke Fiatjes 126 op Allegro.PL.

Wel zeer verleidelijk.

De eerste was een rode 126 van 1993 met slechts 10.000 km en van eerste eigenaar.

De tweede was een Piccolino, een duitse Fiat 126, aangepast aan de duitse wetgeving van 2000. Deze Piccolino is namelijk van december 2000, 13.175 km op de teller en ook al van eerste eigenaar.

Bij nadere bestudering beide van dezelfde eigenaar.

Dus wat doe je dan......Wolf bellen. Aangezien die in Polen woont en het Pools dus een stuk beter machtig is als ik, laat je hem bellen.

Twee mooie auto's van één verzamelaar. Prijs ....duur. Als ik ze beide neem.......ook duur.

Maar Bart zocht voor zijn vriendin Stien een mooie 126 dus die gebeld. Stien koos meteen voor de rode.

Donderdag ophalen?...Donderdag ophalen.

Niet de veiling op Allegro afwachten.

 

Wolf weer gebeld, plan voorgelegd, afspraak maken om te kijken.

En zo ging Wolf op Dinsdag voor ons kijken.

En dat duurde laaaaaaaaang. Maar Wolf is heel secuur en stuurde 's middags een heleboel foto's. Eén deukje in de dorpel van de rode en wat krasjes en een beetje roest op de blauwe. Bij de blauwe was in een ver verleden ook nog een schermpje overgespoten maar dat was praktisch niet te zien.

Nu moest de knoop doorgehakt. Maar de eigenaar wilde blijkbaar liever het eind van de veiling afwachten. Hoopte op een nog hoger bedrag.

Wij niet. En dus kreeg Wolf de opdracht de koop een beetje te forceren.

Nu een aanbetaling en Donderdagmorgen ophalen. Zoniet, geen deal.

En Wolf deed het prima. De man ging overstag.

 

Tja, en hoe zit het nu met die 33 uur, vraag je je af?

Wel, we zouden op woensdag avond 10.00 uur vertrekken en op vrijdag, vanwege afspraken uiterlijk om 7.00 terug moeten zijn. Gaat dat lukken?

Wetjes werden afgesloten.

 

En zo vertrokken wij 9.30 op woensdag avond, een half uur winst.

8.06 Bij Wolf, geld halen in de stad en om 11.00 in Katowice bij de vader van de verzamelaar. Die zou de auto's overdragen.

En zo kwamen uit twee morsige garages langs blubber paden twee hele mooie autootjes tevoorschijn

 

Doen! Kopen! Nu meenemen!

Koop gesloten. De rode de kentekenplaten erop en de blauwe aan de trekstang.

Eerste tegenslag. een van de twee aansluitingen voor de trekstang was niet in orde, moest gelast. Maar Wolf regelde dat wel even.

Op naar Gliwice. Een mooie caravaan.

Tweede tegenslag. De rode had geen Poolse APK, risico van in beslagname.

Maar ook hier, Wolf regelde dat wel even.

Nog even gezellig samen een Pizza pakken en toen op weg naar huis. 17.57 op woensdag. Dat gaan we makkelijk halen. Zeiden we, dachten we. Rustig aan. Regelmatig koffie en benzine of andersom.

 

 

Tot vlak voor Berlijn. Tanken en nog een half uur speling, we konden nu om 6.00 uur thuis zijn. Helaas: POLIZEI.

"Ist das Ihre wagen?" "Ja, das ist meiner." Sie durfen nicht weiter, sleppen von ein auto ist auf der autobahn verboten!". "Aber ich darf doch ein anhänger am wagen haben?"

En zo ontstond de discussie of de Piccolino aan de trekstang nu een auto of een vierwielige aanhanger was.

Zoeken in de boeken. Kenteken bekeken. Plaat achter op de Piccolino was weer van de trekkende auto..........................